Beint á leiđarkerfi vefsins

Annađ

12. Maí 2017

UMFJÖLLUN SJÚKRALIĐANS Á ERINDI TIL OKKAR!

Kristín sjúkraliði 2Af tilefni þeirrar umræðu sem nú fer fram í þjóðfélaginu um heimaaðstoð við aldraða birti ég hér að neðan samantekt Sjúkraliðans, blaðs Sjúkraliðafélags Íslands, frá því í júní í fyrra, um umræðu sem fram fór á málþingi sem Evrópusamband sjúkraliða hafði þá nýlega staðið fyrir. Umræðan var mjög fróðleg og á að mínu mati tvímælalaust erindi inn í umræðuna sem nú fer í hönd um þetta mikilvæga málefni hér á landi.
Áherslan á málþinginu var á skipulag þjónustunnar, tilraunum til einkavæðingar og aukinni áherslu hvers kyns sjálfboðaliðastarf en í því væru ýmsar hættur fólgnar, ekki síst ef ríki og sveitarfélög þættust þar með laus allra mála:

Árleg fagráðstefna Evrópusambands sjúkraliða - EPN - var haldin á Íslandi að þessu sinni, 31. maí síðastliðinn, en þar var fjallað um sjálfboðaliðastörf í heilbrigðisþjónustu á Norðurlöndum og framtíðarsýnina einkarekstur eða ríkisrekstur í heilbrigðiskefinu.

Ráðstefnuna sóttu 140 fulltrúar sjúkraliða frá 6 löndum, þeirra á meðal um 60 íslenskir sjúkraliðar. Heyra mátti á ráðstefnugestum að hún hefði heppnast afar vel og lýstu margir erlendu gestanna ánægju með ráðstefnuhaldið og skipulag þess af hálfu Sjúkraliðafélags Íslands.

Í upphafi dags bauð Kristín Á. Guðmundsdóttir, formaður Sjúkraliðafélags Íslands, gesti velkomna og þá sérstaklega þá sem voru komnir um langan veg erlendis frá. Þá afhenti hún Ögmundi Jónassyni, fyrrum formanni BSRB og heilbrigðisráherra, fundarstjórnina, en hann hafði verið fenginn til að stýra ráðstefnunni og taka saman helstu efnisþætti í lok ráðstefnudags.

Ráðstefnan var skipulögð með það í huga að sem flestir gætu tekið þátt í umræðu að loknum erindum, borið fram spurningar eða sett fram eigin sjónarmið. Talsverðar umræður spunnust þannig um erindin sem flutt voru.

Áður en fyrsti fyrirlesari steig í pontu ávarpaði Tiia Rautpalo ráðstefnugesti en á fundi EPN sem haldinn var samhliða ráðstefunni lét hún af formennsku í sambandinu, en við keflinu úr hendi Finna tók Raymond Turöy formaður norskra sjúkraliða. Var vel við hæfi að fráfarandi formaður opnaði ráðstefnuna en nýr formaður flytti sitt ávarp undir lokin þar sem hann horfði fram á veginn.

Arðgreiðslur grundvallarbreyting

Dr. Steinunn Hrafnsdóttir, dósent við Félagsráðgjafadeild Háskóla Íslands, flutti fyrsta erindið en titill þess var Sjálfboðaliðastörf í heilbrigðisþjónustu, áskoranir og tækifæri. Hún sagði mikilvægt að meta kosti og galla sjálfboðastarfa í heilbrigðisþjónustunni og draga lærdóma af reynslunni. Hún sagði að umræðan væri löngu tímabær og bagalegt hve lítil hún hefði verið fram til þessa.

Dr. Steinunn rakti á skýran hátt þær áherslubreytingar sem orðið hefðu innan heilbrigðisþjónustunnar á undanförnum árum og vakti sérstaka athygli á því að nú væri farið að greiða arð út úr heilbrigðiþjónustunni og væri það grundvallabreyting. Steinunn sagði að ýmislegt jákvætt fylgdi framlagi sjálfboðaliða, það gæti t.d. stuðlað að virkni þeirra sem nytu aðstoðar þeirra. En gjalda bæri varhug við því að sjálfboðaliðar væru ekki látnir sinna störfum sjúkraliða eða annarra og hér bæri að horfa til þess hve mikilvægt væri að undirmönnun stuðlaði ekki að slíkri þróun. Annað atriði sem hún varaði við var útboð á þjónustu enda væru brögð að því að stórfyrirtæki sölsuðu undir sig þjónustu oft með undirboðum sem smærri aðilar réðu ekki við.

Dr. Halvard Vike prófessor við háskólann í Þelamörk hefur rannsakað þessi mál í samstarfi við rannsóknarstofnunina Telemarkforskning. Titillinn á hans erindi var: Sjálfboðaliðastörf við þjónustu aldraða: Ímynd og raunveruleiki. Hann setti viðfangsefnið í sögulegt og siðferðilegt samhengi. Hann sagði að athyglisvert væri hve mismunandi viðhorf væri að finna í mismunandi löndum til þjónustunnar við aldraða. Í Bretlandi væri t.d. meiri vantrú á „kerfið" en á Norðurlöndum og gæti söguleg þróun skýrt það að einhverju leyti. Í Bretlandi hefði kerfið þróast „að ofan" en á Norðurlöndum sprottið upp í nærsamfélaginu með áherslu á þarfir og rétt einstaklingsins. Engu að síður væru lausnirnar sífellt að verða heildstæðari og yrðum við að gæta að því að einstaklingurinn gleymdist ekki í öldrunarþjónustukerfi sem yrði í ætt við fjöldaframleiðslu í iðnaði (elderly care became mass-production). Þarna vöknuðu alvarleg siðferðileg vandamál sem ekki mætti horfa framhjá. Einstaklingurinn mætti ekki gleymast!

Starfsfólk sé með í ráðum

Birgir Jakobsson landlæknir flutti afar athyglisvert erindi þar sem áherslan var á breytingar. Við yrðum að þróa heilbrigðiskerfið og gera það betra. Hann sagði að þrennt yrði að hafa í huga við þróun kerfisins. Í fyrsta lagi yrðum við gera okkur grein fyrir því að sjúklingurinn og vellíðan hans yrði alltaf að vera sýnileg og raunverulegt markmið. Í öðru lagi yrðum við að hafa í huga að engin kerfi tækju raunverulegum og jákvæðum breytingum nema þau sem ynnu störfin væru með í ráðum og tækju þátt í breytingarferlum. Í þriðja lagi yrði að vanda sig við að byggja upp samstarfsteymi þar sem allar stéttir kæmu að vinnuferlum innan kerfisins. Þetta væri raunverulegt verkefni sem landlæknir lagði áherslu á að sinna yrði af alvöru og alúð.

Karen Stæhr frá FOA stéttarfélaginu í Danmörku kallaði erindi sitt: Sjálfboðaliðar og þátttaka ættingja. Hún sagði margt væri gott að segja um sjálfboðaliðastörf. Þar hittust þeir sem gæfu og hinir sem væru þiggjendur á jafnræðisgrunni. Það mætti þó aldrei fela sjálfboðaliðum verkefni sem þeir réðu ekki við. Í öldrunarþjónustunni yrði að tryggja fagmennsku og samfellu og hún fengist aldrei nema með kerfi sem tryggði hvoru tveggja.

Erindi Karen var mjög vekjandi. Hún vísaði til þróunar í Hollandi sem væri að hennar mati varasöm. Þar væri farið að fela sjálfboðaliðum verkefni og ætlast til að þeir sinntu verkefnum sem ætti að vera á hendi velferðarkerfisins. Réttur einstaklingsins væri fyrir borð borinn í slíku kerfi. Setjum nú svo að fjölskyldan verði látin sinna þessum verkefnum, hver væri þá réttur þess einstaklings sem væri ekkert sérstaklega sáttur við sína fjölskyldu?

Merja Kaivolainen þróunarstjóri frá Finnlandi flutti erindi sem bar titilinn: Þjónustuaðilar og viðskiptavinir, sérfræðingar og félagar - sýn fagfólks á samstarf í heilbrigðisþjónustu. Hún greindi frá þróun í Finnlandi sem virtist nokkuð í ætt við þá stefnu sem Karen Stæhr lýsti í Hollandi. Þannig væri unnið að því hvetja til aðkomu sjálfboðaliða að öldrunarþjónustunni. Erindi hennar var fróðlegt en í umræðunum á eftir komu fram varnaðarorð um þessa þróun.

Ingrid Thrane sjúkraliði á Nordsjælland sjúkrahúsinu í Hillerod í Danmörku fjallaði um samvinnu sveitarfélaga og Rauðakrossins. Hún sýndi tvær stuttmyndir um samstarf fagfólks og sjálfboðaliða á sjúkrahúsinu í Hilleröd. Myndböndin og framlag Ingrid Thrane  var mjög upplýsandi og sýndi hve vakandi fagfélögin og reyndar stjórn þessa sjúkrahúss eru að tryggja að virt séu landamærin á milli fagfólks og sjálfboðaliða.

Einkavæðingin

Síðasta erindið á ráðstefnunni flutti Dr. Sigurbjörg Sigurgeirsdóttir stjórnsýslufræðingur og lektor í opinberri stjórnsýslu við Háskóla Íslands. Fyrirlestur hennar nefndist: Staða heilbrigðiskerfisins með tilliti til einkavæðingar á Norðurlöndum.

Erindið vakti mikla athygli. Hún gerði grein fyrir þeim kerfisbreytingum sem ættu sér stað í íslenska heilbrigðiskerfinu. Hvernig stendur á því, spurði Sigurbjörg, að einkavæðing eykst þvert á vilja þjóðarinnar, en margoft hefði komið fram í könnunum að almenningur vildi ekki þessa þróun. Ástæðan væri að hluta til sú að kerfið væri fólki ekki sýnilegt. Aðkoma skattgreiðenda að tilkostnaði við einkavædda þjónustu væri ógagnsæ og með einkavæðingunni væri hætt við því að ákvörðunarvaldið færðist frá fulltrúum skattgreiðenda til þeirra sem stæðu í einkarekstri. Drifkrafturinn innan opinberra kerfa breyttist þannig með einkavæðingu.

Í lok ráðstefnunnar tók ráðstefnustjórinn, Ögmundur Jónasson, saman helstu atriðin sem fram komu á ráðstefnunni eins og þau hafa verið rakin hér að framan.


Bréf til síđunnarRSS Fréttaveita

Frá lesendum

16. Janúar 2018

SÖGULEGIR SIGRAR EĐA HVAĐ?

Því er slegið upp að atvinnuveganefnd Alþingis verði nú í fyrsta skipti stýrt af konum. Af þessu stærir formaðurinn sig, Lilja Rafney Mgnúsdóttir. Inga Sæland, Flokki fólksins, verður fyrsti varaformaður og Halla Signý Kristjánsdóttir, Framsóknarflokki, annar varafromaður. Lítið vitum við um stefnu þeirra í atvinnumálum. Á sama tíma berast fréttir frá Noregi að ný stjórn sé á teikniborðinu. Saman komu þær fram á fréttamannafundi til að skýra frá þessu þær Erna Solberg, Hægri flokknum, Siv Jensen, Framfaraflokknum og Trie Skei Grande, Frjálslynda flokknum. Allt konur. Allar afturhald að mínu mati! Kynin eiga að standa jafnt að vígi í stjórnmálum. En þá á líka að sýna þeim þá virðingu að taka konur jafnt sem karla alvarlega, óháð kyni og spyrja um stefnu og innihald. Eitthvað er rangt við þessa framsetningu og ótrúlega afturhaldssamt á árinu 2018. Kannski líka svoldið niðurlægjandi - fyrir konur.
Kona

13. Janúar 2018

VALHÖLL OG BORGARSTJÓRN

Baráttan er byrjuð þar
og bjartsýnir eygja von.
Útsvars-stjarnan valin var
Vilhjálmur Bjarnason.

Eyþór Arnalds ætlar sér
oddvitasætið þarna.
En Villi víst með sigur fer
enda vinur Bjarna.
Pétur Hraunfjörð

8. Janúar 2018

SKORIĐ NIĐUR HJÁ LANDHELGIS-GĆSLUNNI Í GÓĐĆRI!

Eftir hrun voru varðskip leigð til útlanda til að mæta óhjákvæmilegum niðurskurði. Það var ekki gott en menn féllust á að það væri óhjákvæmilegt. En er óhjákvæmilegt að skera niður fjárframlög til Landhelgisgæslunnar við núverandi aðstæður þar sem peningum er hlaðið á degi hverjum inn í hagkerfið m.a. með stórauknum straumi ferðamanna? Stenst Landhelgisgæslan þetta? Nei, það gerir hún ekki enda ...
Starfsmaður Landhelgisgæslunnar

7. Janúar 2018

ÁBYRGĐ Í VERKI?

Formaður flokks sem segist vera vinstri flokkur og er kominn í samstjórn með Sjálfstæðisflokknum og er forsætisráðherra í þokkabót, segir að mál málanna sé að gera vinnumarkaðinn ábyrgan. Hvað þýðir það? Auðvitað skilja allir skilaboðin, enda höfum við margoft heyrt þau áður - úr munni Sjálfstæðisflokksins. Fólk á að þegja og sætta sig við það sem því er skammtað. Nema átt sé við að forsvarmsmenn SA og Viðskiptaráðs lækki við sig launin og stuðli að kjarajöfnun, er ríkisstjórnin  ef til vill til í það líka og biskupinn og Hæstiréttur? Þá skulum við fara að tala saman. En á meðal annarra orða, var það ábyrgt að auka framlag úr ríkissjóði til stjónmálaflokkanna á þingi - til sjálfra sín -  um 362 milljónir? Var það ábyrgð í verki?
Jóel A.

7. Janúar 2018

UM HVAĐ SNÝST DÓMARAMÁLIĐ?

Um hvað snúast stjórnmálin á Íslandi? Veit það einhver? Stjórnarandstaðan vill að Sigríður dómsmálaráherra segi af sér, finnst það mikilvægast af öllu! En hvað gerði hún rangt? Var það ekki svokölluð matsnefnd sem klúðraði málum? Hvernig væri að fjölmiðlar reyndu að skýra þetta dómaramál? Það er orðið augljóst í mínum huga að málið er ekki eins svart hvítt og margir vilja vera láta - er ég þó enginn aðdáandi dómsmálaráðherrans né Sjálfstæðisflokksins. 
Sunna Sara

7. Janúar 2018

ENGIN ÁBYRGĐ

Ef landinn brýtur löginn hér
leiddur er til sakar
En Sigríður enga ábyrgð ber
ef skaða mörgum bakar
Pétur Hraunfjörð

7. Janúar 2018

SAMTRYGGING Á ALŢINGI

Það er rétt sem þú segir Ögmundur að alltaf er það mest sannfærandi þegar menn byrja á sjálfum sér! Það má til sanns vegar færa með ríkisstjórnina að hún geri þetta en með undarlegum og öfugsnúnum áherslum. Hún byrjar á því að skrúfa frá peningstreyminu úr ríkissjóði og eykur framlag til eigin þarfa um 362 milljónir! Þetta er kostnaðurinn við lýðræðið er gjarnan viðkvæðið þegar kostaðar eru heilsíður í blöðum með auglýsingum sjálfum sér til dásemdar. Annars eru ríkisstjórnarflokkarnir ekki einir um þetta, Samfylking, Viðreisn og Miðflokkurinn eru þarna í liði með VG, Sjálfstæðisflokki og Framsóknarflokki. Það er þetta sem kallað er ...
Jóel A.

5. Janúar 2018

HVAR FĆ ÉG HLJÓMDISKINN?

Þakka þér fyrir skrif þín um Andrés Björnsson og Einar Benediktsson, Tími er svipstund ein sem aldrei líður. Mér þóttu þessi skrif þín vera orð að sönnu. Ég las viðtalið við Andrés sem þú lést okkur lesendur fá aðgang að og las ljóð Einars Benediktssonar, Kvöld í Róm. Nú verð ég að eignast hljómdiskinn með ljóðalestri Andrésar Björnssonar, en hvar er hann að fá? Geturðu upplýst um það Ögmundur?
Jóhannes Gr. Jónsson 

3. Janúar 2018

YFIR STRIKIĐ

Katrín færði mikla fórn
og fór yfir strikið
Situr nú í samherjastjórn
al-sæl fyrir vikið.
Pétur Hraunfjörð

15. Desember 2017

SAMHERJA-STJÓRN?

Í fjölmiðlum hefur komið fram að ríkisstjórnin er með 80% stuðning þjóðarinnar. Þetta er afrek VG. Veita Bjarna Ben., skjól fyrir skattaskjólsávirðingum og þar með uppreisn æru, heiðra Sigríði Andersen fyrir dómararáðningar væntanlega.  Og VG eiga þeir það að þakka Kristján Þór  og Björn Valur að þeir njóta nú vinsælda hjá 80% þjóðarinnar. Ekki að undra að Samherji sé ánægður. En finnst vinstra fólki í lagi að gerast samherjar með Samherja og mynda Samherjastjórn?
Jóhannes Gr. Jónsson


BSRBVGAlţingi

Póstlisti

Hér ađ neđan geturđu skráđ ţig á póstlista Ögmundar. Skráđir ađilar fá reglulega sent fréttabréf í tölvupósti.




Afskrá | Breyta skráningu

Frjálsir pennar

12. Október 2017

Kári skrifar: FÁEIN ORĐ UM VEGTYLLUR, SKYNFĆRI OG MANNGREINAR-ÁLIT

Mannvirðingar meta best,
máta flokka, stöður þrá.
Til Himnaríkis heldur lest,
henni vilja margir ná.

Hugtakið "vegtylla" er skilgreint í íslenskri nútímamálsorðabók svona: "sýnileg upphefð, viðurkenning eða góð staða". Mikilvægt er að hafa þessa skilgreiningu á hreinu, enda sækjast margir eftir vegtyllum sem svo eru kallaðar. Eins og skilgreiningin ber með sér, má ljóst vera að "sýnileg upphefð" er einhvers konar "upphefð" sem maður, eða menn, sýnir öðrum manni eða mönnum. Þetta er með öðrum orðum ...

27. Júní 2017

Sveinn Elías Hansson skrifar: RÍKIĐ SKERĐIR RÉTTINDI ALDRAĐRA OG ÖRYRKJA, MEĐ EIGNUM RÍKISSJÓĐS

Þegar launamenn greiða hlut af launum sínum inn í lífeyrissjóði, sem þeir eru skyldugir að gera, þá er EKKI greiddur tekjuskattur af þessum greiðslum, þannig að ríkið á hluta af þessum greiðslum þegar þær eru greiddar út og þær eignir SKERÐA réttindi lífeyrisþega. Ríkið skerðir semsagt greiðslur til lífeyrisþega, með eignum sínum. Við getum tekið einfalt dæmi til að sýna fram á þetta ...

14. Júní 2017

Sveinn Ađalsteinsson skrifar: ŢEGAR DANIR KOMU ÍSLENDINGUM TIL HJÁLPAR OG REFSKÁKIN Í STJÓRNMÁLUM

Undirritaður skrifaði neðanskráðar hugleiðingar, eftir lestur smápistils Jónasar Kristjánssonar á vef- miðli hans. Þjóð sem er illa að sér í eigin sögu er illa á vegi stödd. Við sem komin eru yfir miðjan aldur voru alin upp við að lesa mjög þjóðernislega, einsleita og að hluta til ranga Íslandssögu Jónasar frá Hriflu. Mjög fáir Íslendingar hafa heyrt um það sem ég tæpi á hér að neðan, þ.e. að einasta „byltingin" sem gerð hefur verið íslensku þjóðinni til hagsbótar, stóðu danskir borgarar Kaupmannahafnar að í mars- mánuði 1786 ...

Slóđin mín:

Annađ

Stjórnborđ

Forsíđa vefsins Stćkka letur Minnka letur Senda ţessa síđu Prenta ţessa síđu Veftré Hamur fyrir sjónskerta