UM ORÐIN OG GILDI UMRÆÐUNNAR

...Ekki man ég alveg hvað Egill Helgason sagði í sunnudagsleiðara sínum á Stöð 2. Mér fannst það þó vera eitthvað í þá veru sem Ólafur Teitur predikaði nema hvað Egill virðist helst óttast að of vel kunni að verða gert við Ríkisútvarpið ohf! Þá fannst honum ótækt hve ýmsir þingmenn nýttu málfrelsi sitt rýmilega. Kvaðst Egill eiga erfitt með að muna hvað menn segðu á þingi almennt og því meira sem menn töluðu á þeim bæ, því blankari yrði hann um málavexti. Maður gat ekki annað en fundið til með þessum ágæta stjórnanda Silfursins, þessum orðsins manni; að hann skyldi játa það frammi fyrir alþjóð að hann nánast lamaðist við að heyra aðra tala; maður sem sjálfur hefur atvinnu af því að ræða málin, fá til sín fólk til að tala og skiptast á skoðunum um þjóðfélagsmál...Og í framhaldinu er því rökrétt að spyrja: Getur verið að þessir menn séu ekki alveg fríir við fordóma, getur verið að blaðamannakokteill þeirra Ólafs Teits og Egils sé blandaður einhverjum hagsmunum? Ólafur Teitur er til að mynda því póltíska marki brenndur að vera almennt á móti öllu sem tengist ríkinu og ríkisrekstri. Og Egill Helgason virðist mér heldur ekkert gefinn fyrir slíkt, allra síst ef ríkisreksturinn stríðir gegn hagsmunum hans eigin vinnustaðar...

Fréttabréf