Baldur Andrésson skrifar: VARNIR GEGN VÖLDU FÖRUFÓLKI

Áætlun í Hvítabretlandi um að reisa fangabúðir fyrir “ dökk innskot ”, skv. litgreiningu, flóttafólk undan stríðshelvíti, hungri og pólitískum ofsóknum, er framkomin. Rúanda er keypt til vistunar á dökku flóttafólki, því fullgott til dvalar og þar skulu fangabúðir Hvítabretlands reistar og starfræktar. Þar með skal brugðist við “svörtu hættunni” sem steðjar að Hvítabretlandi nútímans, henni er ætlað að “ gufa upp”, týnast í myrkviðum Afríku, fjarri siðmennt.
Til Hvítaíslands slæðist stundum mislitt fólk á flótta, þrátt fyrir góðar landvarnir. Sumt jafnvel vel dökkt, annað villutrúar. Flest sálarbogið. Í minnum skal þá höfð Drangey í Skagafirði, útlagaból í eina tíð. Þar á illkleifri eyju er landrými nægt til gerðar og reksturs fangabúða fyrir mislitt flóttafólk, sem flækist til Hvítaíslands, til vandræða hér að margra mati. Litgreining er þegar viðhöfð, trúar- og tanngreining, upprunagreining og ferðagreining, allt til þjóðvarna hér á Hvítaíslandi.
Hávísindi til manngreiningar nýtt. Þjóðráðið í Hvítabretlandi til viðspyrnu við óæskilegu flóttafólki, fangabúðir í Rúanda, er ekki á færi ráðamanna Hvítaíslands, nema ef um samrekstur náist samningar. Fangabúðir fyrir mislitt flóttafólk í Drangey er kjörin leið Hvítaíslands til varnar áreiti frá slíku flökkuliði, sem hingað villist frá meintu rugli og sjálfsköpuðum hörmungum þess. Einangrun þess þar er vel tryggð á meðan manngreiningin fer fram. Að fengnu neikvæðu vísindamati í Drangeyjarbúðum gæti opnast leið að áframsenda fanga í Rúandabúðir Hvítabretlands, samkvæmt stöðluðu fangamati, náist samningar þar um.
Surtsey er valkostur við Drangey til fangagæslu á dökku flóttafólki, enda nafngift eyjar vel við hæfi þeirra. Við staðarval er Surtshellir þó líka álitleg fangageymsla, enda þar áður bólstaður útlaga, sortuæxla í samfélagi siðaðs fólks, eins og örnefnið dregur dám af. (Svörtuloft metin óhagvæm þrátt fyrr nafngift).
Áður ráðgerðar snöggsendingar á mislitu flóttafólki úr landi minnka þörf fyrir fangabúðir hérlendis. En það ráðið dugar ekki alltaf og því þarf að hafa önnur ráð í hendi til þjóðvarna, þau áður nefndu. Víst er að staðarval á fangabúðum er þegar í nefndargangi hér, jafnt og í Hvitabretlandi litla og víðar þar sem siðmenning rís nú hæst í veröldinni. Öðrum henta múrar og gaddavír. Um árið færðu þýskir fram stórt framlag til sundurgreiningar á fólki, reistu búðir og hófu hreinsistörf sín.
Gæslubúðir í Rúanda á dökkleitum hluta flóttafólks, sem slæðist til Hvítabretlands, er úrræði til þýskra rakið, nú víða rómað á ný í Evrópu. Mannréttindi eru hófstillt í Rúanda sem áður var þýsk eign, síðar belgísk, en er nú sagt sjálfstætt. Vel valið til gæslu fangaðra á villislóð sinni um lendur hvítra. Miðsvæðis í Afríku.
Á Hvítaíslandi er góðra úrræða sögð þörf, svo þjóðlífið haldist fagurt og siðlegt. Þjóðin hrein, litbrigðalaus sem best má verða til frambúðar á grunni vísindalegra manngreininga, viðnáms gegn mislitu förufólki og því sem haldið er vondri trúarvillu. 

Fréttabréf