Stjórnmál
5. Desember 2011
HURĐ SKALL NĆRRI HĆLUM!

Árni Páll Árnason, efnahags- og viðskiptaráðherra, hefur lagt fram þingsályktunartillögu um stefnu íslenskra stjórnvalda gagnvart erlendri fjárfestingu. Boðuð er grundvallarstefnubreyting að því leyti að í stað þess að opna á erlenda fjárfestingu í orku og auðlindum er áherslan á margbreytileika og nýsprotastarfsemi. Þetta er gott og jákvætt. Það er líka gott og jákvætt að í greinargerð er áhersla á að Íslendingar vilji að orkufyrirtækin og sjávarútvegsfyrirtæki séu í innlendri eign.
Ekki hægt að alhæfa um fjárfestingar
Að sjálfsögðu er fráleitt að alhæfa um erlenda fjárfestingu. Tvennt þurfa Íslendingar að hafa hugfast að mínu mati.
Fyrra atriðið er þetta: Því meira sem eignarhald í atvinnurekstri er innlent, þeim mun betra. Það þýðir að arðurinn af honum fer inn í íslenskt hagkerfi en fer ekki úr landi. Þannig hefur arður af stóriðju streymt út úr íslenska hagkerfinu því eignarhaldið er erlent. Sama myndi að sjálfsögðu gerast ef eignarhaldið á sjávarútvegsfyrirtækjunum væri erlent.
Hitt atriðið sem máli skiptir er að fjárfesting sé í almennri efnahagsstarfsemi en ekki í auðlindum. Þar verður ekki auðveldlega til baka stigið.
Fjárfestingar fyrr ...
Árni Páll vitnaði í erlendar fjárfestingar á Íslandi á tímaskeiðinu frá 1880 til 1920.
Á þessu tímaskeiði, sérstaklega undir aldarlokin og á fyrstu áratugum 20. aldarinnar fór fram mikil umræða um eignarhald á vatni og orkulindum. Sumir vildu selja, aðrir ekki. Á þessu tímabili var Geysir í Haukadal, (ásamt Strokki og fleiri hverum) seldur úr landi. Það var árið 1894. Sem betur fer komst eignarhaldið aftur í innlenda eigu og varð þjóðaeign þegar eigandinn Sigurður Jónsson, sem keypt hafði Geysi og aðra hveri af Bretum, færði íslenska ríkinu þessar náttúrudjásnir að gjöf árið 1935. Þar skall hurð nærri hælum!
...og fjárfestingar nú
Það sem breyst hefur frá því á öndverðri tuttugustu öldinni og þar til nú, er að einkaeignarrétturinn á auðlindum hefur verið styrktur þannig að nú fylgja þær eignarrétti á landi og öll þekkjum við hvernig kvótaréttinum hefur fylgt afnot af verðmætri sjávarauðlindinni.
Hugsum í öldum
Frá lesendum
13. Maí 2012
HEIMILI EĐA FOSS?
Sunna Sara
13. Maí 2012
HALLĆRISLEGUR HROKI
Jóel A.
11. Maí 2012
AUGLJÓS ÁFORM KÍNVERJA
8. Maí 2012
TRYGGJA ŢARF SJÁLFBĆRA FERĐAMENNSKU
Sveinn
8. Maí 2012
FREKAR FÁTĆKARI EN AĐ LÁTA SKEMMA FYRIR OKKUR LANDIĐ
Gréta Adolfsdóttir
7. Maí 2012
MÁLIĐ KEMUR ÖLLUM ÍSLENDINGUM VIĐ
Kristín Sigurðsson
7. Maí 2012
LÖGGJAFINN GETUR HAFT HÖND Í BAGGA
Andrés Adólfsson
7. Maí 2012
BARNALEGUR OG HEIMSKULEGUR
Torfi Stefánsson
7. Maí 2012
FJÖLMIĐLAR SKOĐI
Jóhannes Gr. Jónsson
7. Maí 2012
VIĐ EIGUM RÉTT Á UPPLÝSTRI UMRĆĐU
Vissulega er flest hægt með peningum en náttúran verður nú varla hamin eingöngu með þeim. Hins vegar hjóta allir Íslendingar að eiga rétt á að fá að sjá - í það minnsta heyra - hvaða framkvæmdir eru þarna fyrirhugaðar og tímaröðun þeirra - gleymum ekki að ríkið á stóran hlut í þessari óskiptu jörð.
M.ö.o. það er ekkert sjálfgefið að ..
Níels Árni Lund.
Póstlisti
Frjálsir pennar
28. Apríl 2012
Kári skrifar: EINKAEIGNAR-RÉTTUR OG EINKALEYFI Á ÚTSÝNI
20. Apríl 2012
Baldur Andrésson skrifar: VAĐLABRELLAN
7. Apríl 2012
Kári skrifar: LISTIN AĐ KOMA EIGIN SKULDUM YFIR Á HERĐAR ANNARRA
...Hversu margir hafa þetta í huga í næstu kosningum til Alþingis verður tíminn að leiða í ljós. Kjósendur bera ríka ábyrgð í þessum efnum. Hins vegar er þeim nokkur vorkunn ef svo fer að tilfærslufólk, og stuðningsmenn þess, verður áfram í framlínu stjórnmála. En hlutverk kjósenda er ekki hvað síst að halda slíku fólki utan við völd og áhrif í samfélaginu. Til þess að svo megi verða þurfa öflugir valkostir að vera til staðar. Lýðskrumarar eru oft lagnir að nýta sér grandvaraleysi almennings, nýta sér tómarúm, og snúa staðreyndum á haus. Eina svarið við því er hlutlaus upplýsing. Kjósendur ættu t.a.m. að lesa sem allra mest í nefndri Rannsóknarskýrslu Alþingis (helst alla). Forðast hins vegar pólitísk málgögn sérhagsmunaafla sem t.a.m. styðja siðlaust, ranglátt og glæpsamlegt kvótakerfi í sjávarútvegi og glórulausa einkavæðingu náttúruauðlinda [sbr. vatn og harðhita], í hendur fjárglæframanna. ...












